In a forest : the forest is every where

We all cease when stepping beyond the words.
We become emptiness, a black hole. Eyes of the Universe. Among you.

-)=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=(-

When flames extinguish and thoughts dissappear
only the Self remains - real and indescribable;
and flowers are not flowers any more, and a human is not human any more,
my body stops being a body - I feel and am aware of myself and you beyond the time and without space, eternity in everything.

 

inmost self

 

Vai Tu arî uz íermeni skaties, kâ uz rîku? Íermenis ir tâds pats rîks, kâ âmurs vai kâ skrûvgriezins, kas ir nepiecieðams, lai kaut ko izdarîtu. Bez íermeòa spçjâm Tu nespçtu mijiedarboties pasaulç. Tâpçc íermenis ir ïoti svarîgs, un tas ir jâkopj.

Rîks ir arî prâts. To ir grûti saprast, bet vçl grûtâk apzinâties mûsu organizçtajâs ikdienâs, kur tik daudz kur jâpielieto prâts. Patieðâm, katru mirkli ir jâpielieto prâts – lietojot datoru, iepçrkoties, domâjot par vakardienu vai rîtdienu. Mçs tik daudz lietojam prâtu, ka prâtâ pat neienâk, ka prâts ir tâds pats rîks kâ íermenis. Bez prâta spçjâm Tu arî nespçtu mijiedarboties ar pasauli. Tâpçc prâts ir tik pat svarîgs kâ íermenis, un arî tas ir jâizkopj. Prâtam ir jâbût asam, spçjîgam un mîlçtam.

Taèu bez prâta un íermeòa ir arî apziòa jeb tas, ko hinduisti sauc par brahman, angliski esmu dzirdçjis vârdus inmost self. Tâ ir redzçðana, dzirdçðana un visas citas maòas, kuras nepastarpinâti uztver un interpretç nevis prâts, bet gan… nekas. Tâ ir Persona, kuras rîks ir íermenis un prâts, visa matçrija un visi dabas procesi, visi dzîvnieki un to prâti.

Ðî persona nenoveco un nepârdzîvo, tikai ar lielu spçku uztver pati sevi – visumu. Tâ nepârdzîvo par nâvi, tâpat kâ cilvçki nepârdzîvo par nogrieztiem matiem un nagiem. Tai nav atmiòu, vçlmju un domu. Tâ nav ego.

Prâts nogurst, un tad Tev liekas, ka esi noguris Tu. Prâts negrib piepûlçties, tâpçc tas dod komandu Tavam íermenim, lai arî tas saka, ka ir noguris, ka ir slims – lai Tu nerîkojies. Prâts var bût arî slims un vârgs, prâts ir mirstîgs. Un prâts ir rîks. Prâts ir saudzçjams un kopjams, mîlams un svçts – kâ íermenis, kâ viss.

Ja Tu apzinies íermeni un prâtu kâ rîku, tad atliek vçl viena lieta: apzinâties Personu, no kuras rodas visi prâti, íermeòi, visa matçrija, domas, koncepti un citas enerìijas izpausmes. Tâ ir Persona, kas to visu uztver, uztver pati sevi. Kad Tu apzinies to, tad prâts vairs nav virsvadîtâjs, tas vairs nav noteicçjs, pâr Tevi vairs nevalda rîks – paliek tikai skaidra apzinâðanâs. Tu joprojâm vari lietot prâtu ikdienâ kâ rîku, taèu prâts vairs neesi Tu. Var teikt, ka esi nogalinâjis, esi atteicies no sevis, un tajâ pat brîdî ieguvis jaunu sevi. Sevi, kuras rîki ir visa dzîvâ radîba un prâti, visas visuma izpausmes. Tu esi pârkâpis pâr nâves slieksni un devies visumâ, pilnîgi brîvs un pilnîgi brahman.

Man ir bijuði daþi skaidrîbas mirkïi, kad to apzinos ar ïoti lielu enerìiju (otro reizi, bet tâ pamatîgi pagâjuðajâ nedçïâ), tomçr arî pârçjâ laikâ ðî apzinâðanâs kopð pagâjuðâs nedçïas strâdâ aizmugures procesos. Ir ïoti svarîgi apziâties, ka prâts ir tâds pats rîks kâ íermenis. Pat ja mans prâts ir noguris, es tâds neesmu, pat ja íermenis ir noguris, es tâds neesmu. Un kad íermenis un prâts bûs miris, es tâds nebûðu. To ir neiespçjami izprast vai iedomâties ar íermeni vai prâtu. Ðî ir fantastiska apzinâðanâs un pçdçjais slieksnis.Vai Tu arî uz íermeni skaties, kâ uz rîku? Íermenis ir tâds pats rîks, kâ âmurs vai kâ skrûvgriezins, kas ir nepiecieðams, lai kaut ko izdarîtu. Bez íermeòa spçjâm Tu nespçtu mijiedarboties pasaulç. Tâpçc íermenis ir ïoti svarîgs, un tas ir jâkopj.

Rîks ir arî prâts. To ir grûti saprast, bet vçl grûtâk apzinâties mûsu organizçtajâs ikdienâs, kur tik daudz kur jâpielieto prâts. Patieðâm, katru mirkli ir jâpielieto prâts – lietojot datoru, iepçrkoties, domâjot par vakardienu vai rîtdienu. Mçs tik daudz lietojam prâtu, ka prâtâ pat neienâk, ka prâts ir tâds pats rîks kâ íermenis. Bez prâta spçjâm Tu arî nespçtu mijiedarboties ar pasauli. Tâpçc prâts ir tik pat svarîgs kâ íermenis, un arî tas ir jâizkopj. Prâtam ir jâbût asam, spçjîgam un mîlçtam.

Taèu bez prâta un íermeòa ir arî apziòa jeb tas, ko hinduisti sauc par brahman, angliski esmu dzirdçjis vârdus inmost self. Tâ ir redzçðana, dzirdçðana un visas citas maòas, kuras nepastarpinâti uztver un interpretç nevis prâts, bet gan… nekas. Tâ ir Persona, kuras rîks ir íermenis un prâts, visa matçrija un visi dabas procesi, visi dzîvnieki un to prâti.

Ðî persona nenoveco un nepârdzîvo, tikai ar lielu intensitâti uztver pati sevi – visumu. Tâ nepârdzîvo par nâvi, tâpat kâ cilvçki nepârdzîvo par nogrieztiem matiem un nagiem. Tai nav atmiòu, vçlmju un domu. Tâ nav ego.

Prâts nogurst, un tad Tev liekas, ka esi noguris Tu. Prâts negrib piepûlçties, tâpçc tas dod komandu Tavam íermenim, lai arî tas saka, ka ir noguris, ka ir slims – lai Tu nerîkojies. Prâts var bût arî slims un vârgs, prâts ir mirstîgs. Un prâts ir rîks. Prâts ir saudzçjams un kopjams, mîlams un svçts – kâ íermenis, kâ viss.

Ja Tu apzinies íermeni un prâtu kâ rîku, tad atliek vçl viena lieta: apzinâties Personu, no kuras rodas visi prâti, íermeòi, visa matçrija, domas, koncepti un citas enerìijas izpausmes. Tâ ir Persona, kas to visu uztver, uztver pati sevi. Kad Tu apzinies to, tad prâts vairs nav virsvadîtâjs, tas vairs nav noteicçjs, pâr Tevi vairs nevalda rîks – paliek tikai skaidra apzinâðanâs. Tu joprojâm vari lietot prâtu ikdienâ kâ rîku, taèu prâts vairs neesi Tu. Var teikt, ka esi nogalinâjis, esi atteicies no sevis, un tajâ pat brîdî ieguvis jaunu sevi. Sevi, kuras rîki ir visa dzîvâ radîba un prâti, visas visuma izpausmes. Tu esi pârkâpis pâr nâves slieksni un devies visumâ, pilnîgi brîvs un pilnîgi brahman.

Man ir bijuði daþi skaidrîbas mirkïi, kad to apzinos ar ïoti lielu intensitâti (otro reizi, bet tâ pamatîgi pagâjuðajâ nedçïâ), tomçr arî pârçjâ laikâ ðî apzinâðanâs kopð tâ mirkïa strâdâ aizmugures procesos. Ir ïoti svarîgi apziâties, ka prâts ir tâds pats rîks kâ íermenis. Pat ja mans prâts ir noguris, es tâds neesmu, pat ja íermenis ir noguris, es tâds neesmu. Un kad íermenis un prâts bûs miris, es tâds nebûðu. To ir neiespçjami izprast vai iedomâties ar íermeni vai prâtu. Ðî ir fantastiska apzinâðanâs un pçdçjais slieksnis.

Uttering

Everything that manifests itself is in a constant process of destruction and revelation. Through destruction the nature of the world reveals itself. It is called the Apocalypse. Those who experience these processes with understanding, are not in fear from change. Those who don't understand  that, attach themselves to the illusion that the objects of the inner and outer world are permanent and unchangeable. But these illusions collapse, because that's the nature of time. And the nature of human is to suffer. So let your silence be not your grave, but absolute happiness!

 

Uttering

Perhaps it might be proposed that even at the critical moment of extreme violence there is embedded in it an expression of ultimate peace and clarity – the eternity. If a person can grasp it at this juncture of being an non-being, and hold on to it, every moment thereafter is perceived as atemporal bliss. Be at peace.

Uttering

For all the dark,
the eternal night resonating slightly against the walls of my heart.

Uttering

I am clean, I am Sky,
I am bloody, I am Earth,
I am swift, I am Wind,
I am Fire, I bring Light.

Home